|
یادداشت های سید حمید متقی
|
دنياي اقتصاد: محمود احمدی نژاد رئیس دولت نهم در آستانه چهارمین سفر خود به نیویورک در جمع اصحاب رسانه ها اعلام کرد که هدفی راهبردی و مهم به لیست برنامه های هیات ایرانی همراه وی اضافه شده است.وی در کنفرانس مطبوعاتی مذکور اظهار كرد: من به آقاي دبيركل سازمان ملل هم گفتم شورای امنیت در تسخير عدهاي خاص است و واقعيت اين است كه اين شوراي امنيت، شوراي امنيت ملل متحد نيست بلكه شوراي امنيت چند قدرت است. حالا ما براي آزمايش، نامزد شديم براي اينكه يك بار ديگر رفتار كشورهاي مدعي اين امر را كه شوراي امنيت، شوراي امنيت جامعهي جهاني است به معرض آزمايش بگذاريم و ببينيم آيا اصلا ظرفيت پذيرش مخالف را دارند يا خير....اگر نوبتي هم باشد نوبت ايران است. (ایسنا-26 شهریور)
بسیاری از مفسرین روابط بین الملل با توجه به وضعیت کنوی تعاملات جهانی و منطقه ای این هدف گذاری رئیس دولت نهم را تاحدود زیادی بلند پروازانه تعبیر کرده واحتمال دست یافتن ایران به کرسی این شورا را بعید دانسته اند. با این حال برای رسیدن به تحلیلی قرین با واقعیت از وضعیت موجود به نظر می رسد که در وهله نخست باید به ساختار شورای امنیت و مناسبات درونی ان اشاره ای داشته باشیم.